YAŞIYORMUŞ GİBİ YAŞAMAK
/ 0
- Detaylar
- Kategori: Nazım Özdemir
- Oluşturulma tarihi: Perşembe, 26 Mayıs 2011 20:12
- Yayın tarihi: Perşembe, 26 Mayıs 2011 20:12
- Yazar: Super User
- Gösterim: 248
Ayrılık,yoksulluk ve ölüm üzerine
Ne zaman bir türkü duysam,
Çaresiz ozanın yanık sesinede
Tel tel bozlak olurum ağlamak için
Aslında ben türküleri hiç sevmem…
Azgın şehirlerin kuytularındaki
Ne zaman saf ve iri gözlerinden,
Sessizce yaşlar süzülen bir çocuk görsem,
Kırılmış bir oyuncak olurum ikinci el…
Yırtık bir pabuç çorapsız…
Ve gazete kağıdına sıkıştırılmış
Bayat bir simit bulurum susamsız…
Aslında ben varoşlarıda hiç sevmem
Nasır tutmuş yerleriacır yüreğimin !..
Ne zaman;
Gökyüzünün derin boşluklarına açılsam
Dua yüklü eller görsem çaresiz,
Ağlarım;
Aslında ağlamayıda hiç sevmem
Kaçıp,
Ne kadar uzaklara gidersem gideyim
Kırlangıç olurum dönmek için.
Aslında ben uzaklarıda hiç sevmem.
Bir avuç yıdızı görmesemde olur
Gündüzleri ötsün ağustos böcekleri yeter
Ve
Karanlıklar çeksin yakamızdan kirli ellerini
Yaşamın serin sularına demir atsın Güneş
Karanlıklarıda hiç sevmem
Taklitçi ötüşleriyle baykuşlar
Mezarlıkları süslesin
Yaşıyormuş gibi yaşamayı hiçmi hiç sevmem!..
NAZIM ÖZDEMİR/Ocak.2011.Gölbaşı
Değerli okurlar,bu şiirimde köyü anlatmaya ve de hatırlatmaya çalıştım.
Köyümüz “Kuzupınarı”ismini Bölgenin kendine özgü doğal özelliklerinden ve doğal su kaynaklarından almaktadır.Bölgenin köyümüzün her mevsim kendine has ayrı tabii güzellikleride vardır,işte bende bu doğal değerleri ve güzellikleri mısralara dökerek anlatmak istedim.
Mektup geleneksel kültürümüzde haberleşme ve iletişim vasıtası olarak bilinmektedir,ancak günümüzde mektupla haberleşmeye ihtiyaç duyulmaz.Gelişen teknolojik araçlar sayesinde sesli ve görüntülü olarak elektronik araçlarla daha hızlı ve verimli iletişim yapılmaktadır.
Geçmiş tarihimizde gurbetten-sılaya heberleşme mektupla sağlanırdı,mektubun yolu beklenir bazen hüzünlü,bazende sevindirici haberler olurdu içinde o beyaz kağıtla koklaşarak ve söyleşerek hasret giderirlerdi anneler,babalar ,sevdiğinden haber bekleyenler ve askerdekiler,gurbetten sılaya,sıladan gurbete hep yolu gözlenen adına şarkılar söylenen,şiirler yazılan mektuplar.
Değerli okurlar,geleneksel kültürümüzden kalan bu öykülerimizi bir kez daha hatırlatarak şiirimde seslendirmek istedim.
Bu bilgi ve düşüncelerimi sizlerle paylaşırken,siteyi okuyan ve takip eden kerkese,Kuzupınarı köylülerime tüm komşu ve arkadaşlarıma selam ve saygılarımı sunarım.
Nazım ÖZDEMİR
Gölbaşı/ ANKARA Ocak 2011